درباره کهیر چه میدانید؟

کهیر ها بثورات پوستی با حدود کاملا مشخص، برجسته،قرمز رنگ و خارش دار هستند.این ضایعات چند شکلی، گرد یا به اشکال نامنظم می باشند. آن ها از مراکز شروع به محو شدن می کنند و قطر آن ها از چند میلی متر تا چندین سانتی متر متفاوت است. این ضایعات گذرا هستند و به طور معمول ظرف ۲۴ ساعت ناپدید می شوند. ضایعات کهیری لایه سطحی پوست را گرفتار می کنند، برخلاف کهیر که سطحی هستند، ادم پوست (آنژیوادم) قسمت های عمقی تر درم و بافت زیر جلدی را درگیر می کند.

این عارضه ۲۵ درصد از مردم را گرفتار می کند. مصرف برخی از مواد غذایی مانند شکلات، گوجه فرنگی، آجیل ها، ماهی،تخم مرغ، شیر، توت فرنگی، و افزودنی‌های غذایی و میوه‌های تازه به‌ویژه مرکبات و برخی از داروهایی از قبیل پادزیستها (آنتی‌بیوتیک‌ها) و مسکن‌ها مثل  کدئین، آسپیرین، خواب‌آورها، ویتامین ها و تقریباً هر نوع دارویی می‌تواند ایجاد کهیر نماید. شایان ذکر است که مصرف پیاپی آسپیرین باعث ایجاد کهیر مزمن می شود.

علل کهیر

اکثر موارد با واسطه ایمنی به وجود می آیند، که شامل:

  • واکنش نوع I : ( حساسیت بیش از حد و فوری) نسبت به غذاها، داروها، شیره گیاهان، نیش حشرات و سایر مواد آلرژی زا که باعث آزادسازی هیستامین از سلول های ماست سل و بازوفیل، گشادشدن عروق بطور موضعی و ادم و یک پاسخ التهابی همراه با تورم و قرمزی می شود.
  • واکنش نوع II : ( آنتی بادی سیتوتوکسیک) به علت واکنش انتقال خون
  • واکنش نوع III : (کمپلکس آنتی ژن-آنتی بادی) به علت بیماری سرم بصورت شایع بدنبال مصرف داروها
  • واکنش نوع IV: (حساسیت نوع تاخیری) به علت داروها، غذاها
  • سایر موارد شامل بیماری های خودایمن ( مثل واسکولیت، تیروئیدیت، SLE) و عفونت ها ( مثل هلیکو باکتری پیلوری ) است.
  • موارد غیر مربوط به سیستم ایمنی ممکن است به علت مسائل فیزیکی( مثل درماتوگرافیسم، کهیر سرمایی،نوری،گرمایی، برخورد با آفتاب)، دگرانولاسیون مستقیم سلول های ماست به علت برخی داروها، مواد حاجب اشعه و غذاهای پرهیستامین( مثل صدف) ایجاد شود.
  • بیش از۵۰ در صد از بیماران به کهیر، آنژیوادم دارند.
  • ممکن است سابقه خانوادگی یا شخصی آتوپی (افزایش حساسیت به علت عوامل ارثی ) وجود داشته باشد.
  1. کهیر حاد( ۶ هفته) بیش از دو سوم موارد را تشکیل می دهد.
  2. کهیر مزمن( حداقل ۲ حمله در هفته به مدت ۶ هفته پیاپی) حدود ۳۰ درصد از موارد را تشکیل می دهد.

تشخیص کهیر

بیمار ابتدا با مراجعه به یک متخصص یا کلینیک آلرژی یک شرح حال و معاینه کامل از خود را باید در اختیار قرار دهد. احوال خود را نسبت به عواملی مانند غذاها، داروها، برخوردهای محیطی مبذول کند. در بیمارانی که کهیر حاد دارند اغلب به هیچ گونه اقدام آزمایشگاهی نیازی نیست مگر اینکه پزشک براساس شرح حال نیازمند آزمایشات تکمیلی باشد.

بیمارانی که کهیر مزمن دارند، ویژگی های نگران کننده شرح حال و معاینه بالینی باید متخصص را نسبت به یک ارزیابی تشخیصی بسنجند. شمارش کامل سلول های خون و یک غربالگری مقرون به صرفه می باشد. مکن است که آزمایش هایی از جمله: آزمایش عملکرد کبدی،آزمایش های سرولوژی مربوط به هپاتیت، سنجش آنتی بادی ها و…

چنانچه دارای کهیر دردناک باشد، یا ضایعات بیش از ۲۴ ساعت پایدار باقی بماند، پیوپسی الزامی می باشد. کهیر مزمن ممکن است با اختلالات تیروئید همراه باشد، بنابراین یک آزمایش عملکرد تیروئید و آنتی بادی ضد تیروئید مهم می باشد. گفته می شود که بیماران مبتلا به کهیر زمانی خارش در آنان تشدید پیدا می کند که دچاراسترس‌های روحی و افسردگی شوند.

درمان کهیر

گفته می شود که در صورت وجود هر گونه عارضه ای غیر طبیعی در بدن ابتدا باید محرک های آن را کنترل نماییم و برای این منظور تبعیت از یک رژیم غذایی استاندارد و اصولی زیر نظر پزشک بسیار توصیه می شود (رژیم غذایی با محدودیت بسیار زیاد سودمند نیست) . در صورتی که علائم رفع و بیماری پوستی برطرف نشد، مراجعه به یک متخصص حاذق ضروری است و تاکید می کنیم که بیمار به صورت خودسرانه نباید از داروها و قرص هایی که زیر نظر پزشک نیست مصرف نماید، زیرا ممکن است که عوارض جانبی جبران ناپذیری را به همراه داشته باشد. شایان ذکر است گفته شود که درمان کهیر مزمن ممکن است مدت زمان زیادی به طول بکشد که نباید موجب دلسردی و اضطراب بیمار گردد.

ظاهر بیمار مبتلا به کهیر چگونه است؟

  • ضایعات اریتماتو(ضایعات غیر قرینه) و به شدت خارش دار هستند و حدود کاملا مشخصی دارند و اغلب از وسط شروع به محو شدن می کنند.
  • ضایعاتی که پس از برخورد با سرما (مثلا قالب یخ) پدیدار می شوند مطرح کننده کهیر ناشی از سرما هستند.
  • ضایعات نقطه ای بدنبال ورزش یا دوش آب داغ مطرح کننده پاسخ کولی نرژیک هستند.
  • ضایعاتی که ظرف ۳۰ دقیقه پس از غذا خوردن، تماس، یا خوردن دارو ظاهر می شوند ممکن است مطرح کننده علت باشند.
  • کهیر دردناک ممکن است نشانه ای از یک واسکولیت ( نوعی التهاب دردیواره عروق خونی ) زمینه ای باشد.
  • وجود درد در ضایعات،تداوم ضایعات بیش از ۲۴ ساعت دریک نقطه و بجای گذاردن لک پوستی در طی فاز بهبودی مهم هستند و نیازمند بررسی های بعدی میباشند.
  • درماتوگرافیسم: تورم گذرا که به دنبال فشار آوردن روی پوست ایجاد می شود.
کهیر

کهیر فشاری

وجه مشخصه این شکل از کهیرهای فیزیکی، تورم دردناک یا سوزشی، خارش دار و عمیقی است که یا بصورت تاخیری 4 الی 6 ساعت پس از یک تحریک فشارنده ظاهر شده یا بصورت زودرس تر ظرف ۳۰دقیقه تا ۲ساعت بوجود می آید و 8 تا 72 ساعت ادامه می یابد. سن ابتلای بیماران، به طور متوسط اوایل دهه 30 یا دهه چهارم زندگی می باشد. این بیماری اغلب سیر مزمن دارد و به طور متوسط چند سال ادامه می یابد .

شدت این بیماری در بسیاری از افراد، متوسط تا شدید است و خصوصا در افرادی که کارهای دستی انجام می دهند، طاقت فرسا است. غالبا، کهیر فشاری، کهیر مزمن و آنژیوادم، هرسه با هم در یک بیماری پدیدار می شوند. در یک مطالعه تحقیقاتی مشخص شد که 37 درصد بیماران مبتلا به کهیر مزمن ، واجد کهیر فشاری تاخیری هم بودند. دست ها، پاها، تنه، کفل، لب ها و صورت با شیوع زیادی گرفتار می شوند. این ضایعات در اثر ایستادن، راه رفتن، استفاده از البسه تنگ یا نشستن طولانی مدت در سطوح سخت بوجود می آیند.

تشخیص

چون در کهیر فشاری تاخیری تورم، ساعت ها پس از وارد شدن فشار ایجاد می شود، لذا ممکن است نتوان فورا علت را تشخیص داد اما در کهیر فشاری فوری تشخیص ساده تر هست. تورم عمقی مکرر در یک منطقه ای خاص، کلید تشخیص این نوع کهیر می باشد. ممکن است پدیدار شدن ویل در بیمارانی که درموگرافیسم مثبت دارند، به جای چند ساعت، اندک زمانی طول بکشد. برای ارزیابی کهیر فشاری تاخیری، گلوله ای شیشه ای (به قطر 4/1 سانتی متر)، مثل تیله را در سطح پشتی وسط ساعد قرار دهید.

نواری پارچه ای را روی تیله بگذارید، به طوری که دوسر نوار از ساعد آویزان شود، بعد آن را در پایین بازو گره بزنید. یک وزنه ای چهارکیلوگرمی رااز این حلقه پارچه ای، به مدت 5 دقیقه آویزان کرده، نقطه ای تحت فشار تیله را 4 تا 8 ساعت بعد معاینه کنید. پیدایش یک تورم قابل لمس و قابل مشاهده در آن محل حاکی از وجود کهیر فشاری تاخیری است . متوسط زمان لازم برای بروز ویل ۳.۵ ساعت پس از تحریک فشاری است و به طور متوسط بعد از گذشت 10 ساعت، واکنش به حداکثر میزان خود می رسد و 36 ساعت دوام خواهد داشت (البته به یاد داشته باشید که اعداد فوق تقریبی هستند).

درمان

آنتی هیستامین ها در درمان این بیماری تاثیر اندکی دارند. استروئیدهای سیستمیک، درمان موثری برای کهیرهای فشاری تاخیری طاقت فرسا می باشند. ممکن است مقادیر بیش از 30 میلی گرم در روز پردنیزون مورد استفاده قرار گیرد که بنابه دلایل عوارض جانبی کورتون سیستمیک ، تاکید می شود که بهتر است که درمان و داروی خودسرانه استعمال نشود و مراجعه به یک کلینیک درمان آلرژی های پوستی مجهز موثرترین روش درمان به حساب می آید، در تمام کهیرهای مزمن،ازجمله کهیر فشاری، یکی ازدرمان های موثر ،پرهیز از محرک های فشاری (پرهیز از لباس تنگ یا عدم نشستن طولانی مدت) کمک کننده هست.

پاسخ

Call Now Button